RENKLER

Yazıcıların pek çoğu renk tonlarını 3 temel rengi yani cyan, magenta ve sarıyı karıştırarak elde ederler. Bu üç renk bir araya geldiğinde siyah rengi oluşturur ancak bu renkte baskı sonrasında kullandığımız standart kağıttan dolayı yeşilimsi bir tona kayar. Bu sebepten dolayı mürekkep püskürtmeli yazıcılar bir de siyah renk kartuşu kullanmaktadırlar. Böylelikle 4 renk yani (Cyan, Magenta,Yellow ve K) CMYK oluşturulmuş olur.
Önceki dönem mürekkep püskürtmeli yazıcıların bazı modellerinde tek kartuşluk yuva bulunmaktaydı. Bu yuvaya siyah baskı alınması gerektiği durumlarda siyah kartuş, renkli baskı alınması gereken durumlarda renkli kartuş takılırdı. Daha sonrasında bu işlemin  pratik olmayışı ve ihtiyaçların değişmesi üzerine üretilen bütün yazıcılarda en az bir renkli birde siyah kartuş için yuva bulunmaktadır.

Üç renginde bir arada bulunduğu kartuşlarda renklerden birinin bitmesi durumunda kartuşun değiştirilmesi gerekmektedir. CMYK kartuş sisteminde ise her renk için ayrı bir kartuş kullanıldığından renklerden herhangi biri bittiğinde sadece o kartuşu değiştirmek mümkündür.

YAZICI DİLLERİ

Günümüz yazıcıları belgeleri basmak için 2 farklı yol kullanmaktalar. ‘Geleneksel’ olarak sınıflandırdıklarımız PCL, PostScript ya da IBM ProPrinter gibi bir yazıcı dili ile çalışırlar. En yaygın olarak görülen bu yöntem, tüm donanımlar, işletim sistemi ve yazıcının ortaklaşa işlem yapabilmesini sağlar. Diğer bazıları ise GDI (Graphics Device Interface) stilini tercih ederler.

Örneğin siz bir resmi yazdırma komutunu verdiğinizde, her türlü işlem bilgisayarın işlemcisi tarafından yapılır, ve yazıcının anlayacağı hale getirilmiş data yazıcıya iletilir. Yazıcıda kendisine iletilen datayı gerekli şekilde işleyerek baskıyı yapar. Böylelikle yazıcıya fazla bir  işlem yaptırmak gereği kalmaz. Bu sebepten yazıcı, yüksek bellek, işlemci gibi maliyeti arttıran bileşenlerden arınmış olur. Bunun tersini yapan yazıcılarda vardır. Bunlar tüm işlemleri kendi üzerlerinde yaparlar, ağ yazıcıları buna güzel bir örnektir. Bu sayede ham data yazıcıya gönderilir ve yazıcı tarafından işlenir. Böylece çıktı alınması sırasında bilgisayarın meşgul edilmesi engellenmiş olur.

Bugün en yaygın olarak kullanılan yazıcı dili Hewlett Packard’ın PCL standartıdır. HP PCL olarak da anılan bu dilin pek çok versiyonu vardır, mesela PCL5 300 dpi çözünürlüğe kadar destekleyen yazıcılar tarafından kullanılır, PCL5e ise 600 dpi için uygundur ve genellikle lazer yazıcılar tarafından kullanılır. 1980′lerin başında Adobe tarafından geliştirilen PostScript dili de yabancı olmadığınız bir terim. Bu dil daha çok Macintosh ve Unix tabanlı sistemlerde kullanılıyor, ayrıca üst düzey masa üstü yayıncılık için vazgeçilmez. Bunların dışında örneğin Epson’ın kendi mürekkep püskürtmeli ve lazer yazıcılarında kullandığı ESC/P ve ESC/P2 gibi diller de var. Sonuç itibari ile dışarıdan hepsi aynı işlemi yapıyor gibi gözüküyorlarsa da aslında farklı farklı yollar kullanıyorlar.